Wszelkie korekty w księdze wieczystej dokonywane są przy nabywaniu nieruchomości i według prawa musi wtedy zostać uregulowany faktyczny jej stan. Wniosek o wpis do księgi wieczystej można złożyć również za pośrednictwem notariusza , ale u tego, u którego zawiera się umowę przeniesienia praw do nieruchomości. Wpis w księdze wieczystej. Art. 626 8. Wpis w księdze wieczystej. Dz.U.2023.0.1550 t.j. - Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego. § 1. Wpis dokonywany jest jedynie na wniosek i w jego granicach, chyba że przepis szczególny przewiduje dokonanie wpisu z urzędu. § 2. 17.00 zł. Kupuję dostęp do wzoru pisma. Ujawnienie prawa własności w księdze wieczystej oznacza zapisanie w księdze wieczystej informacji o osobie lub osobach, które są właścicielami danej nieruchomości. Księga wieczysta jest dokumentem, w którym zapisywane są informacje o własności nieruchomości oraz o wszelkich Vay Tiền Nhanh Chỉ Cần Cmnd. Zgodnie z art. 9 ust. 4 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, zabytek nieruchomy wpisany do rejestru zabytków powinien być ujawniony w księdze wieczystej danej nieruchomości. Jakie konsekwencje rodzi brak wpisu (ujawnienia) w księdze wieczystej? Odpowiedź Skuteczność wpisania nieruchomości do rejestru zabytków nie jest uzależniona od ujawnienia tego faktu w księdze Zgodnie z art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 z późn. zm.) "wpisanie zabytku nieruchomego do rejestru ujawnia się w księdze wieczystej danej nieruchomości na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków, na podstawie decyzji o wpisie do rejestru tego zabytku". Powołany przepis rodzi obowiązek dla sądów prowadzących księgi wieczyste do wpisania ww. informacji do księgi wieczystej, jeżeli wniosek w tej sprawie złoży wojewódzki konserwator zabytków; zgodnie z ust. 7 powołanego przepisu, taki wpis jest wolny od opłat. Powyższa regulacja stanowi jest merytorycznie nawiązaniem do przepisów proceduralnych Kodeksu postępowania cywilnego, dotyczących postępowania wieczysto-księgowego. Zgodnie z art. 6262 § 5 wniosek o dokonanie wpisu może złożyć właściciel nieruchomości, użytkownik wieczysty, osoba, na rzecz której wpis ma nastąpić, albo wierzyciel, jeżeli przysługuje mu prawo, które może być wpisane w księdze wieczystej; w sprawach dotyczących obciążeń powstałych z mocy ustawy wniosek może złożyć uprawniony organ. Przepis ten nie stanowiłby więc podstawy do złożenia wniosku przez wojewódzkiego konserwatora zabytków. Powołany przepis ustawy o ochronie zabytków umożliwia zaś temu organowi skuteczne złożenie wniosku o ujawnienie w księdze wieczystej faktu wpisania zabytku nieruchomego do rejestru zabytków. Celem instytucji ksiąg wieczystych jest przede wszystkim wiarygodna informacja o "stanie prawnym" nieruchomości. W tym zakresie ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361 z późn. zm.) wprowadza tzw. rękojmię wiary publicznej ksiąg wieczystych. Zgodnie z art. 5 ustawy, w razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym treść księgi rozstrzyga na korzyść tego, kto przez czynność prawną z osobą uprawnioną według treści księgi nabył własność lub inne prawo rzeczowe, prawa osobiste i roszczenia. "Stan prawny" to prawa i roszczenia wpisane w działach II-IV, a więc prawa rzeczowe, osobiste i roszczenia. W konsekwencji rękojmia nie obejmuje wpisów w dziale I-O. Wpisy w tym dziale dotyczą oznaczenia nieruchomości, jej położenia, obszaru i konfiguracji. Przykładowo więc wpis w tym dziale nie rozstrzyga o tym, iż nabywca nabył taki obszar nieruchomości, jaki był ujawniony w księdze wieczystej. Podobny charakter ma wpis informacji o wpisaniu nieruchomości do rejestru zabytków - brak takiego wpisu w księdze wieczystej nie chroni nabywcy przed konsekwencjami wpisania nieruchomości do rejestru zabytków. Brak ujawnienia tej informacji w księdze wieczystej mógłby co najwyżej stanowić podstawę dochodzenie od właściciela roszczeń za wady sprzedanej rzeczy. Skuteczność dokonania wpisu do rejestru zabytków nie jest uzależniona od ujawnienia tego faktu w księdze wieczystej. Decyzja administracyjna jest bowiem w pełni skuteczna od chwili, gdy stała się ostateczna. Do księgi wieczystej można dokonać wpisu zarówno praw osobistych, jak i roszczenia, do których należą prawo najmu, a także prawo dzierżawy, prawo odkupu lub pierwokupu, prawo dożywocia oraz inne roszczenia wskazane w art. 16 ustawy o księgach wieczystych i hipotece. Wniosek o wpis prawa najmu w księdze wieczystej składa się na właściwym formularzu. Prawa osobiste i inne roszczenia W księdze wieczystej w dziale trzecim wpisywane są zarówno prawa osobiste, jak i roszczenia określone w art. 16 ustawy o księgach wieczystych i hipotece oraz w art. 9 ust. 2 ustawy o własności lokali. Przykładowymi roszczeniami wskazanymi w art. 9 ust. 2 ustawy o własności lokali, są: roszczenia o ustanowienie odrębnej własności lokalu, a następnie o przeniesienie tego prawa. Natomiast przykładowymi roszczeniami określonymi w art. 16 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, są: prawo najmu, prawo dzierżawy, prawo odkupu lub pierwokupu, prawo dożywocia, a także roszczenie o przeniesienie własności nieruchomości lub użytkowania wieczystego, roszczenie współwłaścicieli wyłączające uprawnienie do żądania zniesienia własności i przypadku wniosku o wpis prawa najmu w księdze wieczystej, w celu dokonania wpisu należy złożyć na właściwym formularzu wniosek o wpis w księdze wieczystej. Należy dodać, że podstawą dokonania wpisu w księdze wieczystej jest dokument poświadczony podpisem notarialnym. Wniosek o wpis prawa najmuW celu dokonania wpisu prawa najmu należy wypełnić właściwy formularz, który jest oznaczony odpowiednio symbolem KW-WPIS, o nazwie „Wniosek o wpis w księdze wieczystej”. We wniosku należy wskazać wartość przedmiotową żądania, która odpowiada wartości rocznego czynszu z tytułu umowy najmu. W tym wniosku należy podać także następujące informacje:- oznaczenie sądu i wydziału, do którego składany jest wniosek,- numer księgi wieczystej, której dotyczy wniosek,- wskazanie żądania wpisu do księgi wieczystej,- określenie wartości przedmiotowej żądania,- wskazanie wnioskodawców i uczestników postępowania,- wykaz dokumentów dołączonych do serwis: Dom i działka Należy dodać, że w postanowieniach umowy najmu powinien istnieć zapis, w którym strony wnoszę o ujawnienie prawa najmu wynikającego z tej umowy. Zapis ten jest istotny, gdyż w przypadku jego braku sąd rejonowy odmówi dokonania wpisu prawa najmu do księgi prawna:Ustawa z 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (tekst jedn. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361 ze zm.).Ustawa z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (test jedn. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). Zobacz serwis: Podatki Chcesz dowiedzieć się więcej, sprawdź » Polski Ład. Ściąga dla przedsiębiorców, księgowych, kadrowych (PDF) 1. Wprowadzenie Księgi wieczyste są publicznym, jawnym, sądowym rejestrem stanu prawnego nieruchomości. Jak stanowi art. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece księgi wieczyste prowadzi się w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości. Ustalenie stanu prawnego nieruchomości dokonuje się poprzez dokonanie wpisów praw na danej nieruchomości w odpowiednim dziale księgi wieczystej Szczególnie istotne znaczenie ksiąg wieczystych związane jest z zastrzeżonymi dla niektórych praw tzw. wpisami konstytucyjnymi (prawotwórczymi). Bez dokonania odpowiedniego wpisu w księdze wieczystej określone prawo nie powstanie. Fakt, iż wpis ma charakter prawotwórczy musi wyrażenie wynikać z treści przepisu rangi ustawowej. Tak jest przykładowo z powstaniem odrębnej własności lokalu (art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali), powstaniem i przeniesieniem własności prawa użytkowania wieczystego (art. 27 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami) czy też hipoteki (art. 67 ustawy o księgach wieczystych i hipotece). Księgi wieczyste prowadzi się dla konkretnej nieruchomości. Bez znaczenia są zmiany własnościowe – księgę prowadzi się nadal pomimo przeniesienia prawa własności lub innego prawa dla którego prowadzi się księgę wieczystą (np. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego) na inny podmiot. W księgach wieczystych ujawnia się następujące prawa: prawo własności, prawo użytkowania wieczystego, użytkowanie, służebności, hipotekę, spółdzielcze prawa do lokalu. Co do nieruchomości, księgi prowadzi się dla wszystkich ich rodzajów. W przypadku nieruchomości budynkowych, prawo to ujawnia się w księdze wieczystej nieruchomości gruntowej. W przypadku nieruchomości lokalowej, prowadzi się dla niej odrębna księgę. Wskazane powyżej prawa, są prawami rzeczowymi. Jednakże, zgodnie z art. 16, w przypadkach przewidzianych w przepisach mogą być ujawnione prawa osobiste i roszczenia. W szczególności mogą być ujawniane: prawo najmu lub dzierżawy, prawo odkupu lub pierwokupu, prawo dożywocia, roszczenie o przeniesienie własności nieruchomości lub użytkowania wieczystego albo o ustanowienie ograniczonego prawa rzeczowego; dotyczy to także roszczeń przyszłych i warunkowych, roszczenie wynikające z określenia zarządu lub sposobu korzystania z nieruchomości przez współwłaścicieli lub wieczystych użytkowników, roszczenie współwłaścicieli wyłączające uprawnienie do zniesienia współwłasności, wierzytelności banku hipotecznego zabezpieczone hipoteką oraz informacje, że zostały one wpisane do rejestru zabezpieczenia listów zastawnych, o którym mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych (Dz. U. z 2003 Nr 99, poz. 919 ze zm.), prawo korzystania z budynku lub pomieszczenia mieszkalnego w oznaczonym czasie w każdym roku, o którym mowa w ustawie z dnia 13 lipca 2000 r. o ochronie nabywców prawa korzystania z budynku lub pomieszczenia mieszkalnego w oznaczonym czasie w każdym roku oraz o zmianie ustaw Kodeks cywilny, Kodeks wykroczeń i ustawy o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. Nr 74, poz. 855 z późn. zm.). Przez ujawnienie w księdze wieczystej prawo osobiste lub roszczenie uzyskuje skuteczność względem praw nabytych przez czynność prawną po jego ujawnieniu, z wyjątkiem służebności drogi koniecznej albo służebności ustanowionej w związku z przekroczeniem granicy przy wznoszeniu budynku lub innego urządzenia. 2. Jawność ksiąg wieczystych Podstawową zasad, zabezpieczającą funkcję ksiąg wieczystych, jest ich jawność. Jawność oznacza, iż każdy ma prawo zapoznać się z treścią księgi wieczystej. Z tej zasady wynika, iż nie można zasłaniać się nieznajomością wpisów w księdze wieczystej ani wniosków, o których uczyniono w niej wzmiankę (art. 2). Ustawodawca zakłada, iż z tego, że każdy ma wgląd do treści księgi, nikt, kto zaniedbał sprawdzenia treści księgi przed dokonaniem czynności związanej z prawem ujawnionym w niej, nie może się zasłaniać nieznajomością jej treści. Przy każdej księdze wieczystej prowadzi się (art. 28) akta księgi wieczystej. Do akt tych składa się dokumenty i pisma dotyczące nieruchomości. Księgę wieczystą przechowuje się w teczce akt tej księgi. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów (Dz. U. Nr 102, poz. 1122, ze zm.) określa w § 16, iż księgi wieczyste udostępniane są do wglądu tylko w obecności pracownika wyznaczonego przez prezesa sądu rejonowego lub przewodniczącego wydziału tego sądu. 3. Wpisy Wszelkie dokonywane zapisy w księgach wieczystych następują na podstawie odpowiednich wpisów. Wpis w księdze wieczystej jest orzeczeniem sądowym. Wpisem jest również wykreślenie. Wykreślenie wpisu polega na podkreśleniu czerwoną linią wpisu podlegającego wykreśleniu. Niedopuszczalne jest usuwanie lub zamazywanie tekstu w księdze wieczystej. Omyłki w treści wpisu, stwierdzone przed jego podpisaniem, prostuje się przez przekreślenie czarną linią błędnego tekstu lub przez przekreślenie i wpisanie pomiędzy liniami właściwego tekstu w miejsce przekreślonego. W razie uchylenia zaskarżonego wpisu sąd prowadzący księgę wieczystą wykonuje orzeczenie sądu odwoławczego przez podkreślenie czerwoną linią tego wpisu. W razie zmiany zaskarżonego wpisu sąd ujawnia także treść zmienionego wpisu zgodnie z orzeczeniem sądu odwoławczego. Gdy uchylony lub zmieniony wpis lub jego część jest wykreśleniem - czerwoną linię podkreśla się zieloną linią. Wpis może być dokonany na podstawie dokumentu z podpisem notarialnie poświadczonym, jeżeli przepisy szczególne nie przewidują innej formy dokumentu. Wpis potrzebny do usunięcia niezgodności między treścią księgi wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym może nastąpić, gdy niezgodność będzie wykazana orzeczeniem sądu lub innymi odpowiednimi dokumentami. Do wpisu ograniczonego prawa rzeczowego na nieruchomości wystarcza dokument obejmujący oświadczenie właściciela o ustanowieniu tego prawa. Do wpisu prawa osobistego lub roszczenia wystarcza dokument obejmujący oświadczenie woli właściciela o ustanowieniu tego prawa albo obejmujący zgodę na wpis roszczenia. Również przepis ten – odpowiednio – odnosi się do wpisu przeniesienia hipoteki i ustępstwa pierwszeństwa. Jednakże gdy ustępstwem pierwszeństwa mają być dotknięte prawa innej jeszcze osoby, potrzebny jest także dokument obejmujący zgodę tej osoby. Zgoda na dokonanie wpisu nie może być uzależniona od warunku lub terminu. Wpis może nastąpić, gdy osoba, której prawo ma być wpisem dotknięte, jest lub zostaje jednocześnie wpisana do księgi wieczystej jako uprawniona. Jednakże do ujawnienia właściciela wystarcza, aby następstwo prawne po osobie wpisanej jako właściciel zostało wykazane odpowiednimi dokumentami. Wpis powinien zawierać następujące elementy: numer i datę wniosku oraz godzinę i minutę jego wpływu, treść, dane o podstawie wpisu (rodzaj, data i numer lub sygnatura dokumentu, przedmiot sprawy oraz nazwa i siedziba organu, który wydał ten dokument, lub imię i nazwisko notariusza oraz siedziba kancelarii notarialnej), numer karty akt, pod którym został w aktach umieszczony dokument, a w wypadku gdy dokument znajduje się w aktach innej księgi wieczystej - numer tej księgi i kartę akt, datę dokonania wpisu, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe sędziego lub referendarza sądowego oraz jego czytelny podpis. Nie stanowi przeszkody do wpisu okoliczność, że po złożeniu wniosku wnioskodawca bądź inny uczestnik postępowania zmarł lub został pozbawiony albo ograniczony w możliwości rozporządzania prawem albo w zdolności do czynności prawnych. Wpisy konstytutywne Wpisy konstytutywne (prawotwórcze) są raczej wyjątkiem w praktyce wieczystoksięgowej. Ustawodawca zastrzegł wpisy konstytutywne dla: powstaniem odrębnej własności lokalu, powstaniem i przeniesieniem własności prawa użytkowania wieczystego, powstania hipoteki, przeniesienia ograniczonego prawa rzeczowego ujawnionego w księdze wieczystej (art. 2451 zrzeczenia się ograniczonego prawa rzeczowego ujawnionego w księdze wieczystej (art. 246 § 2 zmiany treści ograniczonego prawa rzeczowego ujawnionego w księdze wieczystej (art. 248 § 1 zmiany pierwszeństwa ograniczonych praw rzeczowych ujawnionych w księdze wieczystej (art. 250 § 2 Tak więc, dla wywołania skutków czynności prawnej, o których mowa powyżej, niezbędne jest dokonanie odpowiedniego wpisu w księdze wieczystej. Bez dokonana wpisu czynność nie wywołuje zawartych w niej skutków prawnych, które objęte są wymogiem wpisu konstytutywnego. Wpisy deklaratoryjne Generalnie, obrót prawami rzeczowymi może odbywać się bez konieczności wpisu w księdze wieczystej. Wpis zmiany ma charakter tylko porządkowy, informacyjny i nie ma znaczenia dla skuteczności dokonanej czynności prawnej. Można wskazać, iż do zbycia nieruchomości wystarczającym jest zawarcie samej umowy w formie aktu notarialnego (art. 158 Nabywca stanie się właścicielem w momencie zawarcia umowy. Również zbycie prawa odrębnej własności lokalu (nieruchomości lokalowej) następuje mocą samej umowy. Tylko dla ustanowienia tego prawa ustawodawca wymaga wpisu. Dalsze czynności rozporządzające tym prawem można skutecznie dokonywać bez wpisu. Z drugiej jednak strony, art. 35 ustawy wymaga, aby właściciel nieruchomości niezwłocznie złożył wniosek o ujawnienie swego prawa w księdze wieczystej. Koresponduje z tym art. 92 § 4 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie, w którym ustanowiono zasadę, iż jeżeli akt notarialny w swej treści zawiera przeniesienie, zmianę lub zrzeczenie się prawa ujawnionego w księdze wieczystej albo ustanowienie prawa podlegającego ujawnieniu w księdze wieczystej, bądź obejmuje czynność przenoszącą własność nieruchomości, chociażby dla tej nieruchomości nie była prowadzona księga wieczysta, notariusz sporządzający akt notarialny jest obowiązany zamieścić w tym akcie wniosek o dokonanie wpisu w księdze wieczystej, zawierający wszystkie dane wymagane przepisami Kodeksu postępowania cywilnego. Notariusz jest obowiązany przesłać z urzędu sądowi właściwemu do prowadzenia ksiąg wieczystych wypis aktu notarialnego zawierający wniosek o wpis do księgi wieczystej wraz z dokumentami stanowiącymi podstawę wpisu, w terminie trzech dni od sporządzenia aktu. Co więcej, sądy, organy administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego zawiadamiają (art. 36) sąd właściwy do prowadzenia księgi wieczystej o każdej zmianie właściciela nieruchomości, dla której założona jest księga wieczysta. W razie otrzymania zawiadomienia sąd z urzędu dokonuje wpisu ostrzeżenia, że stan prawny nieruchomości ujawniony w księdze wieczystej stał się niezgodny z rzeczywistym stanem prawnym. Zawiadomienie o wpisie ostrzeżenia zawiera pouczenie o obowiązku złożenia wniosku o ujawnienie prawa własności w terminie miesiąca od daty doręczenia zawiadomienia. Tak będzie np. w przypadku stwierdzenia nabycia spadku, po osobie będącej właścicielem nieruchomości. Sąd w takim wypadku powiadomi sąd wieczystoksięgowy. W stosunku do pozostałych praw (użytkowanie, służebność, spółdzielcze prawa do lokalu) ich ujawnienie w księdze wieczystej jest zależne wyłącznie od woli właściciela (fakultatywność wpisu). Wpis jest tu także tylko deklaratoryjny. Moc wsteczna wpisu. Zgodnie z art. 29 wpis w księdze wieczystej ma moc wsteczną od chwili złożenia wniosku o dokonanie wpisu, a w wypadku wszczęcia postępowania z urzędu - od chwili wszczęcia tego postępowania. Zasada mocy wstecznej wpisu oznacza tylko to, że skutki prawne prawa powstałego w dacie wpisu cofają się do dnia złożenia wniosku o dokonanie wpisu, jak to się dzieje np. przy określaniu pierwszeństwa praw rzeczowych ograniczonych. Natomiast zasada ta nie określa daty powstania prawa, gdyż została ona określona w przepisach prawa materialnego datą dokonania wpisu, i to wpisu nieprawomocnego. 4. Domniemanie zgodności wpisu z rzeczywistym stanem prawnym Domniemywa się (art. 3), że prawo jawne z księgi wieczystej (czyli prawo wpisane) jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym. Domniemywa się, że prawo wykreślone nie istnieje. Przeciwko domniemaniu prawa wynikającemu z wpisu w księdze wieczystej nie można powoływać się na domniemanie prawa wynikające z posiadania. Powyższe domniemania (istnienia prawa lub jego nieistnienia) są domniemaniami wzruszalnymi. Można je obalić w każdym postępowaniu (np. windykacyjnym, rozgraniczeniowym, o zasiedzenie, o dział spadku, zniesienie współwłasności), jednakże obalenie to wywołuje skutki tylko i wyłącznie na gruncie tego postępowania. Dla celów wieczystoksięgowych obalenie domniemań następuje w specjalnym trybie - uzgodnienie treści księgi wieczystej. Należy podkreślić, iż wskazane domniemania dotyczą tylko stanu prawnego i nie dotyczą oznaczenia nieruchomości w dziale I księgi, które obejmuje informacje natury faktycznej położenie nieruchomości gruntowej, sposób korzystania, obszar. Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych W razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym (art. 5) treść księgi rozstrzyga na korzyść tego, kto przez czynność prawną z osobą uprawnioną według treści księgi nabył własność lub inne prawo rzeczowe (rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych). Tak więc rękojmia chroni nabycie na podstawie odpłatnej czynności prawnej. Rękojmia nie chroni natomiast nabycia w drodze dziedziczenia, zasiedzenia, egzekucji, wpisu hipoteki przymusowej. Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych nie chroni rozporządzeń nieodpłatnych albo dokonanych na rzecz nabywcy działającego w złej wierze. W złej wierze jest ten, kto wie, że treść księgi wieczystej jest niezgodna z rzeczywistym stanem prawnym, albo ten, kto z łatwością mógł się o tym dowiedzieć. Jeżeli do dokonania rozporządzenia potrzebny jest wpis w księdze wieczystej, chwila złożenia wniosku o wpis jest rozstrzygająca dla oceny dobrej lub złej wiary nabywcy. Jednakże gdy rozporządzenie dochodzi do skutku dopiero po dokonaniu wpisu, rozstrzyga dzień, w którym rozporządzenie doszło do skutku. Jednakże (art. 7) rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych nie działa przeciwko: prawom obciążającym nieruchomość z mocy ustawy, niezależnie od wpisu, prawu dożywocia, służebnościom ustanowionym na podstawie decyzji właściwego organu administracji państwowej, służebnościom drogi koniecznej albo ustanowionym w związku z przekroczeniem granicy przy wznoszeniu budynku lub innego urządzenia. Rękojmię wiary publicznej ksiąg wieczystych wyłącza wzmianka o wniosku, o skardze na orzeczenie referendarza sądowego, o apelacji lub kasacji oraz ostrzeżenie dotyczące niezgodności stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym nieruchomości. Dzięki rękojmi, osoba działająca w zaufaniu do treści księgi wieczystej, nabywa prawo choćby ono nie istniało lub przysługiwało innej osobie. Przykładowo, nabywca spółdzielczego własnościowego prawa, dla którego założono księgę wieczystą, nie dokonał wpisania swego prawa, a zbywca dokonał kolejnej sprzedaży na rzecz innej osoby. Jeżeli ta inna osoba złoży wniosek o wpis swego prawa, wpis spowoduje, iż osoba ta nabędzie skutecznie to prawo, oczywiście jeżeli nie zachodzą przesłanki wyłączające rękojmię wiary ksiąg wieczystych. Nabycie prawa w zaufaniu do treści księgi wieczystej umożliwia nabycie prawa również w szerszym zakresie, np. bez obciążeń nieruchomości nieujawnionych w księdze. W takim wypadku roszczenia osób trzecich wygasną. Rękojmia nie działa na niekorzyść nabywcy. Obciążenia wygasłe, a nie wykreślone nie obciążają go. Również spełnienie świadczenia na rzecz osoby uprawnionej wg. treści księgi wieczystej objęte jest rękojmią. Zapłata długu wobec osoby, która była wpisana jako wierzyciel spowoduje jego wygaśnięcie, choćby ta osoba nie była w rzeczywistości wierzycielem. 5. Uzgodnienie treści księgi wieczystej Zgodnie z art. 10 w razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym osoba, której prawo nie jest wpisane lub jest wpisane błędnie albo jest dotknięte wpisem nieistniejącego obciążenia lub ograniczenia, może żądać usunięcia niezgodności. Tylko w tym trybie możliwe jest obalenie domniemania wynikającego z treści księgi, dla potrzeb postępowania wieczystoksięgowego. Roszczenie o usunięcie niezgodności może być ujawnione przez ostrzeżenie. Podstawą wpisu ostrzeżenia jest nieprawomocne orzeczenie sądu albo zarządzenie tymczasowe sądu. Do wydania zarządzenia tymczasowego nie jest wymagane uprawdopodobnienie, że roszczenie jest zagrożone. Uzgodnienie następuje w drodze wytoczenia odpowiedniego powództwa (postępowanie procesowe). Sprawy te należą do właściwości sądów rejonowych (art. 17 pkt 4 niezależnie od wartości nieruchomości (wartości przedmiotu sporu). W sprawach tych przysługuje również kasacja, niezależnie od wartości nieruchomości. Powodem w takiej sprawie jest osoba, która twierdzi, iż przysługuje jej określone prawo, natomiast pozwanym jest osoba na rzecz, której wpisano prawo objęte sporem. W przypadku współwłasności, pozwanymi muszą być wszyscy właściciele prawa. Jak stanowi art. 62613 sąd z urzędu dokona wpisu ostrzeżenia, jeżeli dostrzeże niezgodność stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. W razie stwierdzenia, że dla tej samej nieruchomości albo dla tego samego ograniczonego prawa rzeczowego prowadzi się dwie lub więcej ksiąg wieczystych, ujawniających odmienny stan prawny, wpisu ostrzeżenia dokonuje się we wszystkich księgach wieczystych założonych dla tej nieruchomości. Natomiast sprostowania usterek wpisu, które nie mogą wywołać niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, dokonuje się z urzędu. 6. Odpisy W myśl art. 362 odpisy ksiąg wieczystych według ostatniego stanu wpisów wydaje się na żądanie osób zainteresowanych lub na żądanie sądu, prokuratora, notariusza, organu administracji rządowej oraz jednostki samorządu terytorialnego. Odpisy ksiąg wieczystych obejmujące wpisy wykreślone wydaje się tylko na żądanie sądu, prokuratora, notariusza, organu administracji rządowej oraz jednostki samorządu terytorialnego, a w wypadkach uzasadnionych - również na żądanie osoby, której wykreślony wpis dotyczył. Odpisy dokumentów znajdujących się w aktach ksiąg wieczystych wydaje się na żądanie osób zainteresowanych lub na żądanie sądu, prokuratora, notariusza, organu administracji rządowej oraz jednostki samorządu terytorialnego. Nie wydaje się dokumentów znajdujących się w aktach ksiąg wieczystych, jeżeli dokumenty te stanowią podstawę wpisu. Dla prowadzenia ksiąg wieczystych w systemie informatycznym Minister Sprawiedliwości tworzy i utrzymuje centralną bazę danych ksiąg wieczystych, stanowiącą ogólnokrajowy zbiór ksiąg wieczystych prowadzonych w tym systemie. Sądy rejonowe, które zakładają i prowadzą księgi wieczyste w systemie informatycznym, dokonują czynności związanych z prowadzeniem ksiąg wieczystych w centralnej bazie danych ksiąg wieczystych. Wprowadzając system informatyczny Minister Sprawiedliwości utworzył, w drodze rozporządzenia, Centralną Informację Ksiąg Wieczystych, zwaną dalej „Centralną Informacją”, z ekspozyturami przy wydziałach sądów rejonowych prowadzących księgi wieczyste w systemie informatycznym. W Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 14 sierpnia 2003 r. w sprawie Centralnej Informacji Ksiąg Wieczystych (Dz. U. Nr 162, poz. 1571) zawarte są zasady funkcjonowania Centralnej Informacji, jej strukturę organizacyjną oraz tryb i rodzaje dokumentów przez nią wydawanych. Centralna Informacja wydaje na wniosek odpisy ksiąg wieczystych prowadzonych w systemie informatycznym oraz zaświadczenia o zamknięciu księgi wieczystej. Odpisy i zaświadczenia wydawane przez Centralną Informację, mają moc dokumentów wydawanych przez sąd. Minister Sprawiedliwości określił w Rozporządzeniu z dnia z dnia 14 sierpnia 2003 r. w sprawie wzoru wniosku o wydanie dokumentów przez Centralną Informację Ksiąg Wieczystych Dz. U. Nr 162, poz. 1572), wzór wniosku o wydanie dokumentów. Przepisów o ograniczeniu wydawania odpisów nie stosuje się do wydawania odpisów ksiąg wieczystych prowadzonych w systemie informatycznym. (...) Szymon Jackowski

wniosek o ujawnienie prawa w księdze wieczystej